Afgelopen avond NAC -Gandsazar Kapan bezocht.
Ondanks de korte voorbereiding in dit nieuwe seizoen werd er even voetballes gegeven aan de Armenen.
Zes Nul.
Uiteindelijk was het een éénrichtingswedstrijd, terwijl ik er de eerste twintig minuten niet echt op gerust was want “Misschien kwam deze wedstrijd wel te vroeg…”
Maar niets was minder waar.
Ik hoop dat mijn stem het morgen weer doet want ik heb nogal wat lopen juichen en roepen.
Het was gewoon weer eens tof in het NAC Stadion te zijn. Sommige dingen veranderen namelijk nooit.
Siep als gangmaker voor de B-side met de bekende chants, Vakkie B en G , en de parkeerproblematiek voor en na de wedstrijd…
Het is een lekker begin van het seizoen en wat de uitwedstrijd betreft : Je zou uit veiligheidsoverweging het tweede kunnen sturen naar Armenië. Met de zes-nul in de zak en de wetenschap dat Gandsazar niet echt de sterkste tegenstander is, kan je je beter richten op de verdere voorbreiding.
Overigens lees ik vandaag allerlei berichten over Kapan. Het budget van de ploeg was dat van een 4e klasser. De spelers vonden uiteindelijk onderdak in Princeville, dankzij het sponsorschap van het hotel bij NAC tegen een vriendenprijsje, en de spelersbus van NAC is ingezet om de Kapan-spelers naar het stadion te vervoeren….
Het is tekenend voor de mate van professionalisering van de armeense club.
Niettemin heb ik zeer genoten van de avond. En ik heb een prachtige goal van Lurling gezien.
Met dank ook aan Cok en Marieke, en niet te vergeten Femke die “home base” bewaakte, want met vrouwlief nog altijd in het lappenmandje, heeft de kleine meid ongetwijfeld ook NAC zien spelen, maar dan aan de binnenkant van haar oogjes…
[...] Zes nul [...]