Gisteren een griepprik wezen halen. Eén van de drie dit jaar. Eén voor de normale griep, en de twee anderen met elk een maandje tussenpauze voor de mexicaanse variant.
Omdat Ab Osterhuis dit zo had voorgeschreven.
Waarschijnlijk had mijn dokter ze al ingekocht voor dat bekend raakte dat Osterhuis aandelen had in het bedrijf wat de vaccins maakte.
Ik moet zeggen : Ik merk het altijd al meteen als ik zo een prikje heb gehad.
De minuten erna al voel ik me al niet lekker worden. Geen flauw idee of het zo snel al werkt, of dat het pure inbeelding van mezelf is.
Toch weet ik wel dat het me hoofdpijn bezorgd.
En dat kan ik eigenlijk niet gebruiken. Vandaag moet er weer gewoon gewerkt worden en extra hard want ik verhuis naar een ander kantoortje.
Aan de ene kant jammer dat ik mijn vaste collega’s niet meer zo vaak zie, aan de andere kant een uitdaging. En even een tijdje weg uit het geruis van tests, en rinkelende mobieltjes moet mij ook de kans eens geven om de helpdesk meer naar de hand van mezelf in te richten, met daarbij allerlei mogelijkheden om de helpdesk naar een hoger plan te tillen.
Hoger plan in de vorm van rapportages en mogelijke eerste stappen naar een 2.0 versie, richting internet.
Worst Case Scenario : Als het allemaal niet lukt, dan heb ik in elk geval voor mezelf het idee er alles aan gedaan te hebben.En ongetwijfeld is het belopen traject in elk geval leerzaam voor me geweest.
Belangrijkste voor mij vandaag : Aanwezig zijn.
Laten we daar nu eerst maar eens mee beginnen.
Ik hoop dat ze daar ook nog eens een prikje voor uitvinden.
Rechtmatige onderbrekingen
