Fleur is vier en vanmorgen had ze heel andere kleren aan dan waar ze mee thuis kwam.
Het enthousiasme waarmee ze naar school gaat is voorbeeldig, maar juist omdat ze het zo leuk vind , blijft ze ook lang in de klas met haar vriendinnetjes. Dat ze dan af en toe moet rennen naar de WC, om toch alles te lozen is een nadeeltje en dus was ze vanmiddag net te laat.
Het gebeurd nu eenmaal en gelukkig houden ze er op school rekening mee en ligt daar een reserve-broek.
Ook na school, bij de Buiten Schoolse Opvang, had ze vandaag wat problemen. Ze voelde zich niet zo lekker en het appeltje wat net opgepeuzeld was kwam net zo hard weer naar buiten via dezelfde weg.
Gelukkig houden ze er rekening mee en ligt er een reserve shirt.
Maar echt lekker voelde ze zich niet vandaag.
Echt eten kwam er ook niet van vandaag.
En toch ging ze maar slapen.
Om 9 uur kwamen de eerste huilende geluidjes uit haar slaapkamertje en toen we polshoogte gingen nemen lag er in haar bedje flink wat braaksel.
Je bent blij dat dat alles is, en je ververst alles op het bed.
Je stelt de kleine gerust en zegt dat het niets geeft, want ze is ziek.
Een klein half uurtje later is hetzelfde aan de hand. Gelukkig is het niet zoveel braaksel en op een meer strategische plek zodat je kan volstaan met enkel de kussensloop te vervangen.
Een kwartiertje later sta je weer bij haar op de kamer, met een emmertje. Ze spuugt erin gelukkig en maakt aanstalte om op haar kinderpo te gaan zitten. Ze is een halve seconde te laat.
Je hoort dat het gaat om spetterpoep en terwijl ze zo eens kijkt naar de bruime vlek die in haar onderbroekje zit, terwijl je die probeert te verwisselen, probeer je haar ook nog gerust te stellen door te zeggen dat het komt omdat ze ziek is.
Dan komt uiteindelijk uit het kleine slaperige mondje een duidelijk “Nee”
“Nee” zegt ze resoluut, “Dat komt omdat het poep is ”
En je weet dat er niets mis met haar logisch denken…
