Misschien had je het al een beetje gemerkt : Gisteren was een lange werkdag voor me en had ik wat postings voorbereid. Ik was een dagje in het MST in Enschede. Voor de mensen die niet zo goed zijn in afkortingen : Medisch Spectrum Twente, een ziekenhuis.
En niet zomaar een ziekenhuis, een wreed groot ziekenhuis.
Ik stond tot vandaag een beetje verbaasd waarom men een lopend kereltje in hun logo had staan, maar na gister begrijp ik het wel. De halve dag heen en weer gelopen tussen Haaksbergsestraat en Ariensplein.
Vanmorgen had ik dus nog een beetje last van jubelteentjes.
Niets als respect voor mijn collega’s die daar normaal de dienstverlening verzorgen.
Gelukkig was er later op de dag ook een mooie roze fiets beschikbaar om het heen en weer verkeer over de brug iets te verlichten maar het doet me toch wel denken.
De grootte jaagt me een beetje angst aan. Maar dat is een persoonlijke mening.
Technisch heeft men daar de zaken overigens prima voor elkaar. Een beetje bureaucratisch, maar dat is onvermijdelijk. Er is strikte regelgeving is over het gebruik van het netwerk.
Om 21.00 uur was ik weer thuis. Na een werkdag van 14 uur.
Eerste wat ik gedaan heb was een lekker voetenbadje ….
Vandaag mag de collega waarmee ik er was nog een keertje terug, de laatste loodjes voltooien.
En zoals we weten zijn die nog zwaarder.
