Wat moet er geweest zijn dat in een “split second” jij je overwinning op de 10 kilometer laat lopen ?
De afgelopen jaren win je alles waaraan je meedoet .
4 jaar lang rijd je je rondjes binnen-buiten-binnen-buiten en als het moment daar is vergis je je en pak je 4 keer de binnenbocht.
Is het overconcentratie ?
Is het druk waaronder je zwicht ?
Geen flauw idee hoe snel de pers om antwoorden vraagt en jij ze moet geven omdat je 2 keer een binnenbochtje pakt.
Achteraf sla je jezelf voor de kop.
Natuurlijk.
Pas over 4 jaar is er weer een kans.
Een kans op revanche.
Alleen die beelden blijven je achtervolgen. .
Als een Hilbert van der Duim.
Rechtmatige onderbrekingen
