Drinken als inspiratie
Ik ga binnenkort ergens een pintje pakken met Nietsnut.
“Maakt me niet uit waar” zei hij “We gaan iets drinken waar jij altijd iets gaat drinken”
Ik kan me beter vastklampen aan het eerste gedeelte van de zin, want ik realiseer me dat ik echt een ouwe l*l aan het worden bent want er schoot me niets te binnen.
Absoluut niets.
Het in het café ergens gaan drinken is voor mij wel zo lang geleden.
Dat heb je nu eenmaal met werk aan de ene kant en een kleine meid, familie en gezondheid, aan de andere kant.
Je kakt in.
De tijden dat de helft van je salaris opging aan de bierrekening, liggen alweer ver achter me.
De crisis speelt daar ook wel in mee, maar het komt voornamelijk door je veranderende interesses. En je krijgt gewoon andere prioriteiten.
Geeft niks. Hoort erbij.
Maar dat het zo erg is dat ik al geen leuk tentje meer ken in mijn home-town waar ik op mijn gemakje een pilsje kan vatten valt vooral mij persoonlijk zwaar.
Het “Cheers” gevoel, zeg maar.
Eens zie wat ik er nog terug van kan vinden van de week…
Ik maak er me er niet te druk over want zoals ik al schreef : Prioriteiten veranderen, en mijn restaurant kennis is heel behoorlijk tegenwoordig 
[...] Drinken als inspiratie [...]