Vanavond met Nietsnut even gaan poolen in Breda. En het gaf mij een gerust gevoel.
In tegenstelling tot Nietsnut wellicht, maar ook dat kan.
In mijn moeilijke jaren zat ik er vaak, in dit pooltentje, en ik heb er ook nog gewerkt.
Zoals ik al schreef eerder van de week : Ik behoor tot het ouwe-l*llen-volk , met familie en kind en derhalve gaan we niet zo vaak meer op café.
Dus voor het eerst in tijden was ik er weer eens. En qua uiterlijk was er weinig tot niets veranderd. De sigarettenrook klom weer lekker in je kleren, en de laatste keer dat de bankjes een restyling hadden gehad was in de vorige eeuw.
Hoe stom het ook klinkt : Ik vond het weer even heerlijk.
Gewoon net als in de ouwe tijd. Weer gewoon even genieten van alle slechte dingen. Lekker een beetje ouwehoeren onder het balletjes weg schieten.
Enige frustrerende was dat ik van mezelf wist dat ik ballen aan het missen was, die ik vroeger nooit gemist zou hebben.
Zelfs daar kwam ik vanavond nog wel overheen. Ik weet zeker dat, mocht dat vroeger gebeurd zijn, ik mezelf alweer straf-trainingen op aan het leggen zou zijn geweest.
Maar daar was het de avond ook niet voor.
Gewoon een beetje ouwehoeren over hoe het gaat, waar er kansen zijn, wat leuk is online, hoe je meer bezoekers kunt trekken, en waar je inspiratie op kunt doen.
Want daar staan we nu.
In al die nieuwigheden van toepassingen is het fijn om te weten dat er ook altijd nog iets is als dat pooltentje.
Waar gewoon niks veranderd, en je nog altijd wordt herkend en van harte welkom wordt geheten.
Mijn “Cheers-gevoel” is weer een beetje terug .
Gelukkig.
Toevalligerwijs kwam ik vanavond nog wel een pooltafeltje tegen bij Jaggle. Veel te nieuwerwets voor mijn pooltentje,maar wel gaaf om eens te zien.
