De dokter is ziek

SP32-20130614-200132Lastig als je een afspraak bij de dokter hebt, en de dokter zelf meld zich net effies van te voren ziek. Gelukkig zit de mijne in een maatschap dus ik kon er wel terecht maar ik liep wel te balen want ik had juist voor deze keer deze dokter uitgekozen.
Hij is wat meer relaxed dan zijn collega en hij inspireert mij meer.
Het is de soort dokter waar tegen je kan zeggen “Goh, vertel er is wat meer over hier 25 meter verderop,in het nabijgelegen horeca-tentje, aan de toog met een pilsje…” en hij zou serieus twijfelen om het nog te doen ook.
Het is de manier van omgang met de mensen.
De andere dokter is wat jonger en is ook wellicht wat zakelijker ingesteld. Als ik daar kom heeft het spectrum van klachten wat ik af toe vertoon één duidelijke en simpele oorzaak en hoe het gesprek zijn wending ook neemt, het komt altijd op die ene duidelijke en simpele oorzaak neer : Ik ben te dik en als ik daar wat aan doe gaan mijn suikerwaardes ook dalen zodat een hoop van mijn (toekomstige) klachten niet meer voor zullen komen.
Ik ging er heen met een bultje in mijn hals, wat mijn vrouw onzeker maakte, en een ontstoken teen, daarnaast moest ik vragen naar de waardes van het laatste onderzoek wat op mij als diabeet is verricht. Ik huiverde al om die laatste vraag te moeten stellen aan deze dokter maar goed : Er was geen ontkomen aan.
Wederom het riedeltje over alle erge dingen waar ik last van zou kunnen krijgen als ik mijn leven als diabeet niet zou beteren. Dit keer zonder het life-expectancy hoofdstuk en gode-zij-dank ook zonder het uitspelen van de “Fleur-kaart” (=Het betrekken van directe familie). Maar toch.
Dan zit je daar ‘s morgens om negen uur en de eerste persoon begint al tegen je te zeiken.
Ik ben potjandorie net mijn bed uit.
Ik zit nog niet op mijn werk, hoor ! Daar moet ik na dit doktersbezoek nog een hele dag spenderen maar daar is de situatie andersom : Daar wordt ik tenminste nog betaald om alle klaagliederen over van alles wat er mis gaat aan te horen. Daar waar mogelijk probeer ik het weg te nemen door ook af en toe een oplossing door te voeren en dat maakt mijn werk een stuk draaglijker.
Het leven van een helpdeskmedewerker en een huisdokter kan soms aardig overeenkomen.
Enige wat ik kan denken – als ik, vriendelijk de dokter nog toelachend de kamer uitloop bij het afscheid- is “ja…nou weet ik het weer wel” terwijl ik eigenlijk had moeten zeggen tegen hem : “Inspireer me !”

Ik wil ‘s ochtends om negen uur geen verhaal achter mijn kiezen hebben over welk een rampspoed mij allemaal nog te wachten staat als ik mijn leven niet beter.
Ik wil voorbeelden hebben van mensen die ondanks alle tegenslag die hen is overkomen, als winnaars boven zijn komen drijven.

Ik weet zeker dat,mocht hij die manier van communicatie met mij willen aan gaan, dat mijn dag leuker wordt, hij een aardiger dag heeft, de achterliggende boodschap langer blijft hangen en last but not least ook mijn werk-collega’s niet zo lang hoeven aan te kijken naar mijn gedeprimeerde kop.

Deel het met je vrienden !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *