Een nieuwe baan is spannend

Voor mij was het al een tijdje geleden dat ik van baan gewisseld ben, maar dit keer moest ik er aan geloven.
Het bedrijf waar ik altijd voor gewerkt heb was failliet per 21 februari en dan krijg je een rare periode.
Raar omdat je in verband met een mogelijke doorstart toch de dag erop naar je werk moet komen om je contract uit te dienen.
De betaling wordt dan overgenomen door het UWV en de bestuursfunctie van jouw bedrijf wordt waargenomen door een curator.
Het was sowieso een hectische periode, spannend ook, want meld er zich een overname-kandidaat voor het bedrijf, en nemen zij ook personeel over ?
In beide gevallen was het in mijn geval “ja” maar niet alle collega’s gingen mee. Achteraf bezien had ik tot de groep behoord die door had mogen gaan.
Natuurlijk ben ik daar blij mee, maar qua loon schoot ik er niets mee op, en qua afstand werd het nog eens verder, die nieuwe lokatie waar we naar toe zouden moeten verhuizen. Dat alles maakte dat ik ben gaan solliciteren en bij een bedrijf terecht kwam wat veel dichter bij mijn woonplaats zich had gevestigd, en qua loon mij ook nog eens beter zou betalen.
Qua contractsduur zou deze identiek worden als aan het andere bedrijf, en dat maakte voor mij de keus makkelijk.

En dan begint je eerste werkdag. Ik was al gewaarschuwd dat ik in een “hectische periode” terecht zou komen maar ik weet van mezelf dat ik, ondanks mijn lichaamsbouw, aardig flexibel ben.
Dat bleek niet helemaal nodig want op dag 1 was er slechts 1 collega aanwezig en dat enkel ‘s middags. Het gaf mij alle tijd en ruimte mijn werkplek te inspecteren en eens een beetje op het netwerk rond te snuffelen. Niet te gek nog, want het was pas dag 1, en dan moet je een beetje een stabiele indruk maken.
‘s middags was de collega wel aanwezig en heb ik nog geholpen met het inladen van de werkbus omdat de dag erop er een installatie was. Ook heeft mijn collega nog wat korte instructies gegeven en een tipje van het probleem wat het vaakste voorkwam. En dat was het, want toen liep het tegen vijven en zei de collega in kwestie : “ik wens je veel succes, want de komende week ben ik met vakantie…” Hij gaf nog een handje en toen ging hij er van tussen.
Natuurlijk lopen er wel mensen rond van directie, maar na enkele vragen is mij de strekking al wel duidelijk : als er wat gevraagd wordt door me dan wordt er vaak afgeschoven op een collega die meer van het netwerk weet en van de procedures die van toepassing zijn. Dat is logisch want het is niet hun dagelijkse taak.
Maakt de inwerkperiode toch een bijzondere in mijn optiek.
Gelukkig ben ik een doorzettend typje…

Deel het met je vrienden !

Post navigation

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *